Taki sam, a jednak inny

Co trzeba zrobić, aby temat dojrzewania w filmach czy serialach nie nużył, aby widzowi nie wydawało się, że po raz kolejny widzi tę samą historyjkę o zbuntowanej nastolatce i jej problemach? Naturalność, szczerość i prostota to cechy, które musi mieć aktorka lub aktor, chcący pokazać nam prawdziwość granej przez siebie postaci.

 

„Lady Bird” to reżyserski projekt Grety Gerwig. Film opowiada o zbuntowanej nastolatce Christine (w tej roli Saoirse Ronan). Jak każda dziewczyna w jej wieku, za nic ma ona opinie rodziców czy nauczycieli, uważa się za indywidualistkę. W swoim przekonaniu jest tak wyjątkowa, że wszystkim każe nazywać się właśnie Lady Bird. Ma to na celu podkreślenie faktu, że wśród rodziny i znajomych czuje się jak w klatce.

Bohaterka zaczyna ostatni rok katolickiego liceum. Film ukazuje roczny wycinek jej życia, konkretnie – tego najważniejszego okresu, który wiąże się z opuszczeniem domu w znienawidzonym przez nią Sacramento i wyjazdem na studia. Ważne są przy tym również relacje panujące w rodzinie Christine. Ojciec, który od kilku lat zmaga się z depresją i nie pracuje, wydaje się być jedynym człowiekiem, który rozumie swoją małą córeczkę. Jest też starszy brat, który ukończył studia, ale nie może znaleźć pracy w zawodzie. No i matka, z którą relacje Lady Bird są najtrudniejsze. Rodzicielka bowiem twardo stąpa po ziemi, pracuje, aby utrzymać rodzinę i nigdy nie pozwala wydawać córce pieniędzy na zbędne rzeczy, co często staje się powodem kłótni. Stosunki panujące między obiema kobietami nie należą więc do łatwych i prostych – to troska i miłość, które przeplatają się z drobnymi uszczypliwościami i zadawaniem ran. Zarówno matka nastolatki, jak i ona sama mają mocne charaktery, co jeszcze bardziej potęguje napięcie między nimi. Film prezentuje spojrzenie na te same sprawy z perspektywy osoby dorosłej, uporządkowanej i z perspektywy osoby dojrzewającej, która mocno wierzy w to, że świat można zmienić w każdej chwili. Matka chce przygotować córkę na brutalność świata, pokazać jej, że w życiu wiele razy spotka się z niepowodzeniem i rozczarowaniem, że życie zweryfikuje jej plany i marzenia. To niesamowita relacja, w której chyba każda dziewczyna dostrzeże cząstkę swojej więzi z rodzicami. Gdzieś po drodze Lady Bird gubi się, zaślepiona miłością podejmuje złe decyzje, które ranią jej przyjaciół. Na szczęście ma przy sobie rodzinę, która pomaga jej wyjść na prostą.

Z pozoru niewyszukana opowieść o skomplikowanym procesie dorastania ma w sobie coś oryginalnego. Temat powielano już wiele razy, jest znany odbiorcom z doświadczenia i opowieści znajomych, każdy może odnaleźć w tej zwyczajnej, prostej historii cząstkę siebie, mimo to jednak bohaterki kreują świat, wobec którego nie da się przejść obojętnie. Są charyzmatyczne i zdecydowane. Postępowanie obu jesteśmy w stanie zrozumieć w stu procentach.

Warto przy tym wspomnieć, że film został doceniony przez Akademię Filmową i zdobył w tym roku pięć nominacji do Oscara, co będzie chyba najlepszą rekomendacją do obejrzenia go.

Dodaj komentarz