Kiedy przechodzę przez bram tej progi

      Kiedy przechodzę
        przez bram tej progi
ożywa we mnie na nowo historia…
serce moje łka
             i raduje się na przemian…
patrząc na te mury
        widzę wyłom
       a przezeń
      wdzierają się żołnierze

    patrzę na chmurę wspomnień
            i jak przez mgłę
    rozpoznać do końca nie mogę

        czy to on ?
      tak !
  to generał!
    Anders wraz z żołnierzami
      szturm przeprowadza
  o wolność
    przyszłych pokoleń
        walczy

   w milczeniu serca mego
 słyszę
         jakby wystrzały
   a błękit nieba
okrywa
 czarna szadź prochu…

legionista
    to tu biegnie
           to tam pada
     z Bogiem jedna swą duszę
a w sercu każdego
      nie jest już trwoga
lecz jak na wzgórzach
    maluje się pejzaż natury

tak i oni widzą już
      zwycięstwa zaczątek
niczym złotą smugę na niebie.

 W II Ogólnopolskim Konkursie „Generał Władysław Anders i jego żołnierze”
wiersz ten zajął 1-sze miejsce w kategorii literackiej.