Wiersz o zachodzie słońca

„Ludzie są tak piękni jak zachody słońca, jeśli im na to pozwolisz. Nie próbujemy kontrolować zachodu słońca. Patrzymy z podziwem jak się rozwija.” – Carl Rogers

⸻ ☼ ⸻

Ostatnio często oglądam zachody słońca
Mogłabym na nie patrzeć bez końca
Nie ma to jednak związku z żadną miłością
Bardziej ze skrywaną w sercu często radością

Nie ma to też związku z tęsknotą
Bardziej z moją dziecięcą głupotą
Gdy byłam młodsza, często to robiłam
Pisałam wiersze o chłopaku, za którym wtedy tęskniłam

Teraz go już nie ma, zniknął z mojego życia
Chociaż, nie ukrywam, była to ciężka droga do przebycia
Mimo wszystko bardzo mu za to, że był, dziękuję
Dzięki niemu wiem, jak powinno być, gdy coś czuję

Poszłam już dalej, czas przecież w miejscu nie stoi
Rany się zabliźniły, nic już w sercu nie boli
Siedzę teraz na łóżku, patrzę na zachód słońca
Uśmiecham się, ciężkie chwile zbliżają się do końca.