Mówiąc barwami. Wiersze
3 kwietnia 2024 
Czasem barwy mówią głośniej niż słowa. Dlatego, choć sama nie maluję, uwielbiam odczytywać zaczarowane w płótnach opowieści o miłości, o pasji, o ciszy. O życiu.
* * *
leżąc w ciemnym pokoju
obserwuję cię
przez szparę w drzwiach
jak malujesz na rozstawionej sztaludze
farbami jasnymi i rześkimi
jak tworzysz nowe światy
bijące blaskiem i życiem
leżąc w ciemnym pokoju
zachwycam się tym co widzę
przez szparę w drzwiach
* * *
tak dobrze?
upewniam się
bo słowo wyszło trochę zbyt
fioletowe
a chciałam mówić w różu
znowu zresztą kiwacie głowami
teraz wiem że jest znośnie
całkiem mnie to cieszy
bo bez akceptacji
każdy kolor mógłby być po prostu
czarny
upewniam się
bo słowo wyszło trochę zbyt
fioletowe
a chciałam mówić w różu
znowu zresztą kiwacie głowami
teraz wiem że jest znośnie
całkiem mnie to cieszy
bo bez akceptacji
każdy kolor mógłby być po prostu
czarny
* * *
twoje plecy milczą
rozpostarte łączą wschód z zachodem
mój poranek ze zmierzchem
nie znam twojej twarzy
ani tego co skrywasz wewnątrz
znam tylko barwy
ale nie umiem nimi mówić
tak dobrze jak ty
Zuzanna Wąsacz
Studentka Uniwersytetu Rzeszowskiego na kierunku dziennikarstwo i komunikacja społeczna. Uwielbiam kwiaty, dobrą muzykę, koty i domowe wypieki. Piszę, by dzielić się moim światem i wrażliwością.
